ผู้หญิงคนหนึ่งต้องพระราชอาญาเฆี่ยนสามสิบที แล้วสิ้นพระชนม์ในวันที่สาม

ผู้หญิงคนหนึ่งต้องพระราชอาญาเฆี่ยนสามสิบที แล้วสิ้นพระชนม์ในวันที่สาม พงศาวดารเขียนถึงพระนางไม่ถึงสิบบรรทัด แต่ลูกสาวสองพระองค์ของพระนาง คือผู้แต่งอิเหนากับดาหลัง

เพราะเรื่องนี้เล่ากันแต่มุมฝ่ายชายมาตลอด วันนี้เราจะเล่าอีกครึ่งที่หายไป พระนางคือเจ้าฟ้าสังวาลย์ พระราชนัดดาในสมเด็จพระเพทราชา และหลานตาของพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ

พระนางไม่ได้พลาด แต่บ้านเมืองพลาด ปลายรัชกาลท้ายสระเกิดศึกชิงราชสมบัติ พระบิดาอยู่ฝ่ายแพ้ ถูกข้อหากบฏ แล้วต้องสำเร็จโทษ

ถูกนำเข้าถวายตัวเป็นพระมเหสีฝ่ายซ้าย ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ผู้ชนะศึกครั้งนั้นเอง

ใช่ค่ะ นี่คือสิ่งที่คนลืม พระนางไม่เคยได้เลือกเลยสักครั้ง ไม่ได้เลือกว่าจะเกิดเป็นลูกใคร และไม่ได้เลือกว่าจะเข้าวังของใคร

เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร หรือเจ้าฟ้ากุ้ง พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ กวีเอกแห่งยุค และรัชทายาท มีวัยใกล้กับพระนาง ต่างจากพระราชสวามีที่สูงวัยกว่ามาก

พงศาวดารบันทึกว่า พ.ศ. ๒๒๙๘ มีผู้กราบทูลเป็นการลับว่าทั้งสองพระองค์ลอบผูกสมัครรักใคร่กัน เมื่อชำระความ ทั้งสองรับสารภาพ

ไม่เลยค่ะ ลูกขุนกราบบังคมทูลว่าเป็นมหันตโทษ ขอให้สำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ แต่พระราชบิดาตรัสขอชีวิตไว้ ลดลงเป็นโบย

ใช่ค่ะ แต่การลงพระราชอาญาไม่รอใคร งานวิชาการที่อ้างพงศาวดารระบุว่า เจ้าฟ้ากุ้งทนได้ถึงหนึ่งร้อยแปดสิบที ก็สิ้นพระชนม์ ส่วนพระนางสามสิบที แล้วสิ้นพระชนม์ในวันที่สาม

และตอนนั้นพระนางมีพระโอรสธิดาเล็ก ๆ หลายพระองค์ ในนั้นมีเจ้าฟ้ากุณฑลกับเจ้าฟ้ามงกุฎ ผู้แต่งดาหลังและอิเหนา

พระศพทั้งสองถูกนำไปฝังไว้ที่วัดไชยวัฒนารามด้วยกัน วันนี้เจดีย์ของเจ้าฟ้ากุ้งยังอยู่ แต่เจดีย์ของพระนางล่มไปแล้ว

นั่นแหละค่ะที่เจ็บที่สุด เอกสารเรียกพระนางไว้ถึงสี่ชื่อ สังวาลย์ นิ่ม นวน และอินทสุชาเทวี จนวันนี้ยังเถียงกันว่า นิ่มกับสังวาลย์เป็นคนเดียวกันไหม