คืนที่ทั้งบ้านของเด็กชายคนนี้ถูกกำจัดหมด เหลือพระองค์เดียวที่รอด ตอนนั้นพระชันษาเจ็ดขวบ

คืนหนึ่งกลางทางไปคล้องช้างที่ลพบุรี ขบวนของท้าวศรีสุดาจันทร์กับขุนวรวงศาธิราชถูกดักจับและสำเร็จโทษทั้งหมด มีเด็กชายพระองค์เดียวในขบวนนั้นที่รอด พระชันษาเจ็ดขวบ

พงศาวดารไม่ได้อธิบายค่ะ บอกแค่ว่าพระองค์รอด พระศรีศิลป์ พระราชโอรสในสมเด็จพระไชยราชาธิราช ประสูติแต่ท้าวศรีสุดาจันทร์ และเป็นพระอนุชาของพระยอดฟ้า กษัตริย์เด็กที่ถูกสำเร็จโทษไปก่อนหน้านั้น

ใช่ค่ะ แล้วคนที่รับพระองค์ไปเลี้ยงต่อ คือสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ กษัตริย์พระองค์ใหม่ที่ขึ้นครองราชย์จากการล้มอำนาจฝ่ายพระมารดา

ไม่ค่ะ เลี้ยงอย่างเจ้านายจริง ๆ จนพระชันษาสิบสี่ จึงให้ผนวชเป็นสามเณร ฉบับหนึ่งว่าที่วัดราชประดิษฐาน อีกฉบับคือฉบับหลวงประเสริฐว่าที่วัดมหาธาตุ

ไม่ตรงกันตั้งแต่ต้นค่ะ แต่ที่ตรงกันคือ ผ้าเหลืองไม่ได้ทำให้เรื่องจบ พระศรีศิลป์ซ่องสุมกำลังคิดการกบฏตั้งแต่ยังเป็นสามเณร

นี่คือจุดที่สะดุดที่สุดค่ะ จับได้ รับเป็นสัจแล้ว แต่ไม่มีการประหาร เพียงให้คุมพระองค์ไว้ที่วัดธรรมิกราช โดยมีขุนนางคนหนึ่งเป็นผู้ควบคุม

ไว้ชีวิตค่ะ และเมื่อพระชันษาถึงเกณฑ์อุปสมบท ก็ยังจัดให้ผนวชอีกครั้ง แต่ก่อนถึงวันกำหนดสามวัน พระศรีศิลป์หนีออกจากที่คุมไปแล้ว

ไปหาขุนนางกลุ่มหนึ่งที่ถูกจองจำอยู่ก่อน แล้วมีหนังสือลับออกมาขอให้พระองค์เข้าไปช่วย ครั้งนั้นมีการไปขอฤกษ์เพื่อบุกวังด้วย

บุกจริง แต่บุกก่อนฤกษ์ค่ะ ขุนนางใหญ่ขับช้างเข้าชนสกัด กลับพลัดตกจากหลังช้างเสียเอง พระศรีศิลป์จึงเข้าพระราชวังหลวงได้ และช่วยพวกที่ถูกจองจำออกมาสำเร็จ

ชนะอยู่ได้ไม่กี่ชั่วยามค่ะ ฝ่ายพระราเมศวรกับพระมหินทราธิราชยกกำลังเข้ารบ ล้มตายกันมาก และพระศรีศิลป์ต้องปืนสิ้นพระชนม์ในวังนั้นเอง พระชันษายี่สิบ

พงศาวดารบันทึกต่อเพียงว่าผู้ที่ร่วมคิดถูกลงโทษทั้งหมด แล้วก็ไม่มีบรรทัดไหนบอกอีกเลยว่า ตลอดสิบสามปีที่ถูกเลี้ยงไว้ เด็กชายคนนั้นคิดอะไรอยู่